„Wiekowymi uliczkami Łagiewniki, Gnilna i Wałowa zdąża co dzień młodsza profesura i dojrzalsza młodzież. Niewiele nazwisk zdołałem wymienić. Więcej znajdziecie na gdańskich afiszach. Odczytacie z plakatów Warszawy i Pszczółek, Paryża i Chałup, Moskwy i Kartuz. A najliczniej spotkacie w salach tej uczelni, którą na zasadzie kontrapunktu nazwano kombinatem.
Nowe dzielnice
owstawaly z marzeń bezdomnych kochanków, z pustej kiesy ojców miasta na peryferyjnych odludziach. Miały być poligonem doświadczalnym, stały się wzorcami budownictwa. Wkroczyły na tereny socjologii i ekonomii, urbanistyki i architektury. Przeobrażają panoramę Gdańska, kształtują jego współczesny charakter.
Bawiący i wizytą w Polsce prezydent Francji generał Charles de Gaulle (wrzesień 1967) nie zadowolił się widokiem wskrzeszonych w Gdańsku zabytków, zapragnął zobaczyć także nowe dzielnice. Przejechał wzdłuż falowców i wieżowców Przymorza, spojrzał na Dom Społeczny, na klub książki, na szkołę tysiąclatkę, place gier i zabaw dzieci, po czym wobec tysięcy zgromadzonych na Długim Targu gdańszczan powiedział
Mogłem podziwiać odbudowę Waszego miasta, a szczególnie tego wspaniałego placu i tych wszystkich dzielnic, które były chlubą całej Europy i które potrafiliście przywrócić do dawnego stanu. Z tego powodu gratuluję Wam z całego serca, potrafiliście jednak również wznieść nowe miasto i — należało to uczynić — powiązać tradycję z przyszłością. Pozdrawiam Gdańsk będący podstawowym elementem przyszłości Polski.“(13)