„Podeszły wkrótce do malutkiej farmy, cudem jakimś nie wessanej w bagna. Biało wymalowane ściany małego domku odcinały się od pólka kwitnącej bawełny. Było tam świeżo wymiecione podwórko z niewielką, żelazną pompą, ustawioną na samym środku, nastroszoną jak czarny kogut. Mieszkali tam biali ludzie. Z domku wysunęła się przygarbiona staruszka w staromodnym czepeczku na głowie i pomału napompowała sobie wiadro wody. Pod tym pretekstem mogła się, do woli przyjrzeć przechodzącym dziewczętom.
Easter wysunęła się z objęć koleżanek i uniósłszy ramiona, dwukrotnie pomachała staruszce na powitanie. Lecz ta była dumniejsza od sieroty.
Teraz odezwała się Jinny Love — No co Chciałybyście tu mieszkać
Kot przemykał się zwinnie pomiędzy drzewami i od czasu do czasu znikał w tunelach dzikich róż. Po sekundzie wyłaniał się z zupełnie innego tunelu i zwracał ku dziewczętom pyszczek nieruchomy jak maska przedstawiająca kota.
— Tu jest skrót nad jezioro — Easter urwała im się nagle, popędziła naprzód, padła na kolana, przeczołgała się przez otwór w drucie kolczastym, podniosła się, ,zrobiła kilka szybkich kroków naprzód i znikła, jakby się pod ziemię zapadła. Nina wyzwoliła ramię spod pachy Jinny Love i pobiegła za Easter.“(7)